Depersonalizasyon

Nasıl görünür, ne zaman önemlidir

Depersonalizasyonda yabancılık kişinin kendisine yönelir. Kendi elini tutar ve ona ait değilmiş gibi hisseder, sesini dışarıdan duyar, aynadaki yüzü tanıdık bulmaz, kendi hareketlerini izleyen biri gibi olur. Duygular da bu mesafeden geçer, hiçbir şey tam hissedilmez.

Panik atak sırasında kısa sürer ve atak geçtiğinde çözülür. Travma öyküsü olan kişilerde ise saatler ya da günler boyunca sürebilir; orada tablonun bir parçası olarak değerlendirilir. Uykusuzluk, aşırı kafein ve bazı maddeler de tetikleyebilir.

Tedavi yönü altta yatan tabloya göre belirlenir, çünkü depersonalizasyon kendi başına bir hastalıktan çok bir korunma biçimidir. Beden dayanılmaz bir uyarılmayı ya da anıyı mesafeye alır. Bu nedenle çalışma doğrudan belirtiye değil, kaygı ya da travmaya yönelir.

Karıştırıldığı durumlar

Derealizasyonla birlikte bulunur ve ikisi karıştırılır. Fark yöndedir: derealizasyonda çevre, depersonalizasyonda kişinin kendisi yabancılaşır. Çoğu kişide ikisi bir aradadır.