Psikomotor yavaşlama

Psikomotor yavaşlama, hareketlerin, konuşmanın ve düşünmenin gözle görülür biçimde yavaşlamasıdır. Cümleler arasında uzun boşluklar olur, kişi sorulara gecikmeli yanıt verir, yüz ifadesi durağanlaşır. Ağır depresyonun muayenede fark edilen belirtilerinden biridir ve kişinin kendi anlattığından fazlasını gösterir.

Psikomotor yavaşlama: nasıl görünür, ne zaman önemlidir

Burada muayene anlatıma değil gözleme dayanır. Kişi sorulara uzun bir sessizlikten sonra yanıt verir, cümleleri kısalır, el hareketleri azalır, yüz ifadesi sabitlenir ve bazen yanıt gelmeden önce hekimin bir süre beklemesi gerekir. O bekleme başlı başına bilgidir.

Yavaşlama düşüncede de olur. Kişi basit bir kararı bile veremediğini, zihninin ağırlaştığını söyler. Bu durum dikkat ve bellek sorunu gibi görünür; oysa çoğu zaman çökkünlüğün kendisiyle birlikte düzelir.

Varlığı tablonun ağırlığını gösterir. İşlevsellik ağır bozulmuşsa, kişinin kendi anlattığından daha hızlı davranmak gerekir; çünkü yavaşlamış bir kişi sıkıntısını da yavaş ve eksik anlatır, görünenden daha kötü durumda olabilir.

Psikomotor yavaşlama: karıştırıldığı durumlar

Yorgunluk mu, yavaşlama mı? Yorgunluk kişinin bildirdiği bir histir; psikomotor yavaşlama ise dışarıdan görülür ve ölçülebilir. Yorgun kişi "halsizim" der ama sorulara normal hızda yanıt verir. Yavaşlamış kişi ise bazen hiç yakınmaz, sessizliği ve ağırlaşmış hareketleri onun yerine konuşur. İsteksizlikle de karışır; isteksizlik bir tercih gibi görünür, yavaşlama ise istese de hızlanamamaktır.

Bu konuda blog yazıları