Disfori

Huzursuz, gergin, tahammülsüz bir duygudurum. Üzgün kişi çöker. Disforik kişi ise patlamaya hazır durur ve küçük bir aksilikte öfke boşalır, hemen ardından suçluluk gelir. Adet öncesi dönemde, karma duygudurum dönemlerinde ve bazı kişilik örüntülerinde sık görülür.

Nasıl görünür, ne zaman önemlidir

Disforiyi yaşayan kişi genellikle "sinirim tepemde" der. Gürültü batar, kalabalık yorar, yakınlarının en sıradan sorusu bile fazla gelir. Öfke patlaması kısa sürer, ardından gelen suçluluk daha uzun kalır ve kişi kendini kötü biri olarak görmeye başlar.

Disforinin tanı açısından değeri, tek başına bir hastalık olmamasından gelir. Adet öncesi dönemde düzenli tekrarlıyorsa döngüyle ilişkili bir tablo akla gelir. Çökkünlükle birlikte bulunuyorsa karma özellikler araştırılır. Travma öyküsü olanlarda ise aşırı uyarılmışlığın bir parçası olarak görülür.

Günlük yaşamda en çok ilişkileri yorar, çünkü çevredeki insanlar öfkeyi kişilik özelliği sanır. Görüşmede bu ayrımı yapmak hem kişiyi hem yakınlarını rahatlatır: huzursuzluk bir karakter kusuru değil, değerlendirilebilir bir belirtidir.

Karıştırıldığı durumlar

Öfke kontrol sorunuyla karıştırılır. Ayırt eden nokta zemindir: disforide öfkenin altında sürekli bir gerginlik ve tahammülsüzlük vardır, öfke o zeminden taşar. Sıradan sinirlilikten ise süresiyle ayrılır; günlerce sürer ve kişinin kendi eskisine benzemez.

Bu konuda blog yazıları