Tetikleyici

Belirtileri başlatan dış ya da iç uyaran. Travmada bir koku, tarih ya da yer olabilir; depresyonda uykusuz bir hafta, kayıp, ameliyat; panikte kafein ya da sıcak bir ortam. Tetikleyicileri bilmek nöbetleri öngörülebilir kılar. Amaç onlardan kaçınmak değil, karşılaşınca ne yapılacağını hazırlamaktır.

Nasıl görünür, ne zaman önemlidir

Tetikleyici belirtileri başlatan ya da şiddetlendiren uyarandır ve dışarıdan olduğu kadar içeriden de gelir. Travmada bir koku, bir tarih ya da bir yer olabilir; panikte kafein, sıcak bir ortam ya da açlık; çökkünlükte uykusuz bir hafta, bir kayıp, bir ameliyat.

Tetikleyicileri bilmek nöbetleri öngörülebilir kılar ve kişinin kontrol duygusunu geri verir. Bu yüzden görüşmelerde son ataklardan önceki saatler ayrıntılı konuşulur: ne yedi, ne kadar uyudu, kimle görüştü, nerede bulundu.

Amaç tetikleyicilerden kaçınmak değildir; kaçınma alanı daraltır. Amaç karşılaşma anında ne yapılacağını önceden hazırlamaktır. Bazı tetikleyiciler ise değiştirilebilir, örneğin uyku düzeni ve kafein miktarı; bunlar planın en somut parçasıdır.

Karıştırıldığı durumlar

Nedenle karıştırılır. Fark önemlidir: tetikleyici hastalığın sebebi değil, var olan yatkınlığı harekete geçiren şeydir. Bu ayrımı yapmak kişiyi gereksiz suçluluktan kurtarır.

Ayrıntılı bilgi

Bu konuda blog yazıları