Muayene ve değerlendirme terimleri
Remisyon, belirtilerin tümüyle ya da tümüne yakın geçmesi ve kişinin eski işlevine dönmesidir. Hedef bir puanın düşmesi değildir. İşe gidebilmek, ilişki kurabilmek, keyif alabilmek, kendine bakabilmek sayılır. Kısmi düzelmede kalmak nüks riskini artırır, bu yüzden tedavi yarı yolda bitirilmez.
'İdare ediyorum, bırakabilirim artık.' Bu cümleyi duyduğumda sorduğum şey uyku ya da iştah değildir; onlar çoğu zaman önce düzelir. Sorduğum şey keyiftir. Arkadaş araması gelince seviniyor mu, hafta sonunu bekliyor mu? Uyku ve iştah yerine gelirken keyfin dönmemesi tipik bir yarım düzelmedir ve planın, ilaç dozu dahil, yeniden gözden geçirilmesini gerektirir.
Kalan belirtiler bir sonraki dönemin zeminini hazırlar. İdare eder haldeki kişi tedaviyi bırakmak ister, bu anlaşılır bir istektir, ama kısmi düzelmede kalmak nüksü davet eder. Ölçüm için kişinin anlatımı ile ölçek birlikte kullanılır. Biri ötekini tamamlar. Anlatım 'iyiyim' derken puan yerinde duruyorsa, ya da puan düşerken kişi hâlâ hiçbir şeyden tat almıyorsa, bu çelişkinin kendisi konuşulacak bir veridir.
İyileşme ile aynı şey mi? Değil. Remisyon belirtilerin şu anda olmadığını söyler; bir daha gelmeyeceğini söylemez. Bu fark, belirtiler geçtikten sonra görüşmelerin neden hemen kesilmediğini açıklar: izlenen şey artık belirtinin kendisi değil, belirtinin geri dönüp dönmediği ve hangi işaretle döndüğüdür.
Ayrıntılı bilgi
Depresyon belirtileri ile geçici üzüntüyü ayıran yedi işaret: süre, ilgi kaybı, uyku ve iştah, bedensel yakınmalar, suçluluk, işlevsellik ve ölüm düşünceleri.
Yazıyı okuyun : Depresyon mu, kötü bir dönem mi? Ayırt eden yedi işaret