Anamnez

Anamnez, kişinin yakınmalarının, geçmişinin, aile öyküsünün, kullandığı ilaçların ve yaşam koşullarının sistemli biçimde dinlenmesidir. Psikiyatride en güçlü tanı aracı budur. Kan tahlili ve görüntüleme çoğunlukla başka hastalıkları dışlamaya yarar. İlk görüşmenin büyük bölümü dinlemeye ayrılır.

Anamnez: nasıl görünür, ne zaman önemlidir

Sorular belirtide durmaz. Bağlama uzanır: ne zaman başladı, o dönemde ne oldu, neyi durdurdu, neyi kolaylaştırdı. Aynı uykusuzluk, yeni bir işin stresi içinde başka, bir kaybın ardından başka, görünür bir neden olmadan ortaya çıktığında bambaşka anlam taşır.

Aile öyküsü sorulur. Nedeni suçlu aramak değildir. Yakınlarda benzer tabloların olup olmadığı ve onların tedaviye nasıl yanıt verdiği, hem riski hem hangi seçeneğin işe yarayabileceğini öngörmeye yardımcı olur.

İlaç listesi tam alınır. Reçetesiz alınanlar, bitkisel ürünler, uyku için ara sıra alınan bir şey. Bunların bir kısmı psikiyatrik belirti yapabilir ya da verilecek ilaçla etkileşir.

Yaşam koşulları da bu dinlemenin parçasıdır: iş, uyku düzeni, kiminle yaşadığı, parasal durum, alkol. Tabloyu taşıyan zemin bunlardır ve zemin bilinmeden belirti havada kalır.

Bütün bunlar tek görüşmeye sığmayabilir. Sığmazsa ikinciye taşınır. Aceleyle tamamlanmış bir öykü, sonradan düzeltmesi güç bir yanlış yöne sokabilir.

Anamnez: karıştırıldığı durumlar

Sohbete benzer, sohbet değildir. Akış rahattır; yapı yine de vardır. Belirli alanlar sırayla taranır ve atlanan bir alan tanıyı doğrudan etkileyebilir. Bu yüzden görüşme, kişinin anlatmak istediğiyle hekimin sormak zorunda olduğu arasında gidip gelir; ikisinden biri eksik kalırsa öykü yarım alınmış olur.